Nieuwe Thuiscrèche ‘Dikke Duim’: professioneel, maar toch huiselijk!

Gemoedelijk

Anneke (43 jaar) woont samen met haar echtgenoot Frankwin en hun vier zoons in een heerlijke vrijstaande woning in het dorpje Lithoijen dat direct aan de Maas ligt. De omgeving is heel groen en ze wonen daar met veel plezier. “Het is een klein dorpje, absoluut ‘ons-kent-ons’, maar heel gemoedelijk”, begint Anneke te vertellen. “Mijn man komt hier oorspronkelijk vandaan. Hij heeft ons huis, met hulp van zijn vader en broer, zelf gebouwd. We hebben hier echt ons eigen plekje gecreëerd. We wonen in het dorp, maar achter ons huis liggen weilanden. Vroeger waren dat de voetbalvelden van Lithoijen. De ligging van ons huis is dus heel landelijk en rustig. In huis is veel gezelligheid en leven in de brouwerij met vier tienerzoons, onze dieren en de kindjes van mijn Thuiscrèche erbij”, lacht Anneke.

Begonnen als kinderverpleegkundige

“Na het behalen van mijn middelbare school diploma ben ik de opleiding tot verpleegkundige gaan volgen in het ziekenhuis. Mijn wens was om op de kinderafdeling te werken. Daarvoor heb ik een extra afstudeerrichting gedaan zodat ik stage kon lopen op de kinderafdeling. Eénmaal daar wist ik het direct: mijn hart ligt bij het werken met kinderen. Ik heb dan ook met heel veel passie gewerkt als kinderverpleegkundige. Toen ik eenmaal zelf kinderen kreeg, vond ik het pittig. Het kwam zoveel heftiger bij mij binnen wat er allemaal met die zieke kinderen gebeurde”, licht Anneke toe. “Dit in combinatie met de onregelmatige diensten, heeft ertoe geleid dat ik ervoor koos om bij een huisartsenpraktijk te gaan werken. Daar heb ik vervolgens acht jaar lang met veel plezier gewerkt.”

Mini peuterspeelzaal

“In 2017 werd opvolging gezocht voor ‘High five’, dit was een soort mini peuterspeelzaal waar kinderen van 2 en 3 jaar ’s ochtends naartoe konden. High five was ontstaan toen de peuterspeelzaal in Lithoijen moest sluiten. Twee leidsters besloten destijds om het vanuit huis in de vorm van gastouderopvang voort te zetten. Een erg leuke opzet, waar onze tweeling ook een hele fijne tijd heeft beleefd. Het zou dan ook jammer zijn als dit verloren zou gaan. Voor mij vielen de puzzelstukjes op hun plaats; mijn liefde voor het werken met kinderen, een stukje educatie en daarbij een hele mooie visie. Ik vond het dan ook een hele eer om het over te mogen nemen. Samen met Juf Ida Marie heb ik met veel plezier de peuterochtenden verzorgd.”

Van ochtend naar hele dag opvang

“Maar je merkt dat de tijden zijn veranderd. Ouders willen hun kinderen het liefst van jongs af aan brengen, bij voorkeur een hele dag. Door COVID-19 kwam dit in een stroomversnelling. Want toen werd des te meer duidelijk hoe belangrijk het is dat kinderen in een vertrouwde omgeving worden opgevangen. In een klein groepje, met een vertrouwd gezicht, waar ze zich echt thuis voelen”, aldus Anneke. “Juf Ida Marie moest helaas stoppen vanwege haar gezondheid. Toen ben ik naast de peutergroep gestart met opvang van de allerkleinste kinderen, vanaf 3 maanden oud. Dit beviel direct heel goed en ook de overgang naar hele dagen ging prima. Het geeft rust dat we niet alle activiteiten in de ochtenden hoeven te plannen, maar juist kunnen verdelen over de dag. We hebben nu ook meer vaste momenten om rekening mee te houden, zoals voedingen en slaapjes. Ik vind het erg belangrijk dat de kinderen hier de rust voor krijgen. Bovendien is de interactie tussen de grotere en kleine kinderen heel vertederend. Prachtig om te zien hoe er een band ontstaat en dat ze voor elkaar willen zorgen, plezier met elkaar hebben en zo van elkaar genieten. Daar geniet ik ook enorm van, dit is het mooiste werk dat ik kan bedenken.”

Professioneel

“De afgelopen twee jaar had ik al gastouderopvang aan huis, maar ik vind de term ‘gastouder’ niet helemaal passen bij wat ik doe. Voor mijn gevoel omvat het namelijk meer dan dat, is het professioneler. Ik ben daarom op zoek gegaan naar een andere organisatie waarbij ik mij kon aansluiten. Ik zocht heel bewust naar een organisatie waarbij je contact hebt met collega’s, waar je advies kunt vragen en ondersteuning krijgt. Maar het moet vooral een organisatie zijn waarbij professionaliteit hoog in het vaandel staat. Want ik wil absoluut het niveau van een kinderdagverblijf qua professionaliteit nastreven”, benadrukt Anneke. “Toevallig gaan wij weleens wandelen in de buurt van Herpen. Daar is Thuiscrèche ‘De Kleine Hoeve’ gevestigd. Dat maakte mij nieuwsgierig, dus heb ik via internet meer informatie verzameld over Thuiscreche.nl. Ik heb allerlei interviews en blogs gelezen op de website. Daarna heb ik contact gehad met adviseur Karine Timmerhuis. Zij heeft mij weer in contact gebracht met Miranda van Thuiscrèche ‘De Kleine Hoeve’. Dat was heel prettig, ik kon al mijn vragen aan haar stellen. Ze was ontzettend enthousiast en vertelde vol passie over haar werk. Het feit dat ik zo gemakkelijk met een andere Crècheleidster in contact werd gebracht, gaf ook aan dat ze volop vertrouwen hebben in hun eigen concept. Dus het was algauw duidelijk: ik kies voor Thuiscrèche!

Fietsjes in de woonkeuken

“Ik gebruik onze speelkamer als ‘klasje’, daar doen we activiteiten: spelletjes, zingen en knutselen. Daar zijn leuke speelhoekjes ingericht, maar is ook een afgebakend plekje voor de kleintjes. Daarnaast staat er een fijne stoel om rustig te kunnen voeden of voor te lezen. Maar we zijn ook veel in onze woonkeuken, daar eet en drink ik met de kinderen. Daar wordt ook gewoon met fietsjes gereden. Boven heb ik op onze eigen slaapkamer een rustig slaaphoekje ingericht voor de kleintjes. Mochten er meer kinderen gaan slapen, dan hebben wij nog drie andere slaapkamers waar ik een fijne slaapplek voor ze kan creëren. De woonkamer hou ik wel vrij voor mijn eigen zoons, zodat ze daar kunnen relaxen of huiswerk maken. Vooral mijn jongste zoons, een tweeling van tien jaar, helpen graag mee. De kindjes vinden het ook heel leuk om samen met ze te spelen. En stiekem vind ik het best leuk dat in mijn mannenhuishouding, door mijn Thuiscrèche, hun zachte verzorgende kant nog meer tot ontwikkeling komt.”

Rustig en uitnodigend

“Ons huis is landelijk ingericht, met natuurlijke tinten. Ook in de speelkamer heb ik het qua kleuren rustig gehouden. Maar ik kleed de speelkamer wel aan naar het seizoen of het thema waarmee we bezig zijn, dat is naast gezellig ook heel leerzaam. In de speelkamer staan een speelkeukentje en een poppenbedje, waar erg veel mee gespeeld wordt. Het is heel aandoenlijk om te zien dat de kindjes vaak zelf lekker een boekje gaan lezen in het poppenbed.
Mijn uitgangspunt is trouwens dat speelgoed kinderen moet aanspreken. Het moet ze uitnodigen om te gaan spelen, maar het moet zeker geen overdaad zijn. Ik heb veel houten en open einde speelgoed. Het wordt leuk gepresenteerd in open kastjes en mandjes. Ik wissel het heel bewust af, zodat er telkens nieuwe spulletjes zijn om te ontdekken en het overzichtelijk blijft voor de kinderen. Omdat ze daardoor de rust vinden, komen ze namelijk makkelijker tot spelen en geeft het ook meer mogelijkheid tot samenspelen. De kinderen worden zo positief geprikkeld in hun fantasie en er ontstaat vanzelf verdieping in het spel”, licht Anneke toe.

Een tweede huis

“Voor mij is het belangrijk dat ik de kinderen in mijn Thuiscrèche rust kan bieden, dat ze zich hier veilig en geborgen voelen. Ik hoop dat ieder zich hier thuis voelt, een soort tweede huis zeg maar. Ook voor ouders is het fijn als het bij ons vertrouwd voelt, dat ik makkelijk te benaderen ben en dat het halen en brengen van hun kinderen in een ontspannen sfeer plaatsvindt.
Het voordeel van een kleiner groepje kinderen onder mijn hoede is dat ik ze gewoonweg meer aandacht kan geven. Ik leer ze beter kennen, kan meer inspelen op hun behoeftes, maar er is ook meer ruimte voor spontaniteit. Met een klein groepje ben je flexibel. Ook de allerkleinsten kunnen bijvoorbeeld fijn mee naar buiten in de tuin. Ik ben ervan overtuigd dat ik (en al mijn collega Crècheleidsters) juist in deze huiselijke omgeving en in zo’n klein groepje veel voor de kinderen kan betekenen. Dat ik in positieve zin de kinderen een rugzakje kan meegeven.”

Natuur

“Ik vind het heerlijk om met de kinderen naar buiten te gaan. We hebben volop speelmogelijkheden in onze eigen fijne ruime tuin. Toch ga ik ook graag met de kinderen eropuit! In ons dorp hebben is in een oude boomgaard een heel leuk speeltuintje gemaakt. Daar wandel ik regelmatig met de kinderen naartoe. Ze kunnen zich daar optimaal uitleven en de allerkleinsten leg ik dan lekker op het kleed”, vertelt Anneke enthousiast. “Wij wonen gelukkig in een prachtige groene omgeving. Ons huis staat dan wel in het dorp, maar onze achtertuin grenst aan een weiland. Daar lopen schapen en koeien. We zijn hier omringd door hobbyboeren. Wij hebben zelf ook kippen, parkietjes en twee koeien. Het is zo leuk om samen met de kinderen de dieren te voeren. Daarnaast vind ik het ook altijd leerzaam om in het voorjaar met de kinderen eitjes uit te broeden met onze broedmachine en te knuffelen met de kuikentjes. Of de verwondering om de ontwikkeling van een kikker of een vlinder. Magisch! Dit soort dingen wil ik de kinderen graag laten zien en leren.”

Knutselen

“Jeetje, ik vind het best lastig om mezelf te beschrijven”, zegt Anneke bescheiden. “Allereerst ben ik heel zorgzaam. Maar ik hou er ook wel van om een beetje buiten de lijntjes kleuren. Ik vind het leuk om samen te zingen en te dansen, maar ook om dan een beetje gek te doen. Als ik ergens voor ga, dan ga ik er ook helemaal voor. Mijn gezin moet soms wel lachen als ik ’s avonds weer knutselwerkjes aan het voorbereiden ben. Maar ik vind het gewoon erg leuk om thema’s en activiteiten te bedenken. Daar haal ik veel voldoening uit. Ik knutsel dan ook veel met de kinderen. Dwars door de speelkamer is een lijntje gespannen en daar hang ik de werkjes van de kinderen aan. Daarnaast vind ik het ook heel leuk om samen met de kinderen cadeautjes te maken voor de jarige papa’s, mama’s, opa’s en oma’s. Die pak ik dan samen met de kindjes in, ze mogen zelf de lintjes uitkiezen. Daar zijn ze zo trots op! In het knutselen zie je zoveel aspecten terug. Het eindresultaat is dan niet het belangrijkst, juist het proces: materialen ontdekken, iets voor een ander maken en vooral samen bezig zijn!”

Nieuwe start en ontwikkeling

“Ik wil mijzelf altijd blijven ontwikkelen. Voor mijn gevoel zit ik daarvoor bij Thuiscrèche op de juiste plek, zij verwachten dit ook van hun Crècheleidsters en zij bieden (online) cursussen aan. Maar ik verdiep mijzelf, puur vanuit interesse, ook al in methodieken. Het blijkt dat de antroposofische leer mij aanspreekt, waarbij je kinderen de ruimte geeft om zelf te ontdekken. Sommigen noemen dat vooruitstrevend, maar voor mij is dat juist terug naar de basis. Waarbij ik goed naar de kinderen kijk en hun behoeftes en interesses gebruik als leidraad. Daarnaast gebruik ik de methode ‘Peuterplein’, die goed aansluit bij de methode ‘Kleuterplein’ die ze hier op de basisschool in het dorp gebruiken. Omdat ik al kinderen opvang vanuit de gastouderopvang, loopt het eigenlijk wel een beetje door, maar ik zie de opening van mijn Thuiscrèche zeker als een nieuwe start. Ik kijk uit naar deze professionaliseringsslag. En ik ben echt trots dat ik vanaf 1 juli 2023 officieel mijn eigen Thuiscrèche Dikke Duim run!”, besluit Anneke.