Als ouder wilt u natuurlijk niets liever dan dat uw kindje ’s avonds heerlijk gaat slapen in zijn eigen bedje. Veel baby’s hebben echter juist tegen bedtijd een huiluurtje of beginnen te huilen zodra ze in hun bed worden gelegd. Zo gebeurt het regelmatig dat ouders avonds troostend met hun huilende kindje in de armen door het huis lopen om hun kindje in slaap te wiegen. Voor veel jonge ouders een herkenbaar scenario. En tegelijkertijd voor velen een dilemma.

Want wat is nu beter?? Laat je een baby in bed juist huilen voor het slapen, of pak je de baby op en troost je hem of haar? Het is een beladen onderwerp onder ouders en deskundigen. De een zegt dat laten huilen tot stress en onveilige hechting leidt, de ander dat het kinderen weerbaar maakt en betere slapers.

Schadelijk of niet?

Een baby laten uithuilen tot hij of zij zelf in slaap valt lijkt geen schadelijke effecten te hebben. Australische onderzoekers (Flinders University) hebben getest of het klopt dat het stressvol is voor een baby als ouders het kind laten huilen tot het in slaap valt.

Ze onderzochten 43 baby’s tussen zes en zestien maanden oud van wie de ouders twee verschillende strategieën toepasten. De ouders lieten of hun kind huilen en gingen met steeds langere tussenpozen terug om het gerust te stellen, of ze schoven de bedtijd van het kind langzaam op. Het idee daarachter is dat als het kind steeds net iets langer wakker is, het vermoeider zal zijn en makkelijker de slaap zal vatten.

Bij geen van beide methodes werd bij baby’s een verhoogd niveau gemeten van stresshormoon cortisol. Beide methodes bleken de tijd te verkorten die het duurde tot de baby’s in slaap vielen. Bij de laten-uithuilenmethode duurde het gemiddeld vijf minuten tot de baby de slaap vatte. Dat is dertien minuten korter dan wanneer ouders hun gebruikelijke ritueel volgden, zoals het kind in slaap wiegen.

De tweede methode, waarbij de bedtijd steeds werd opgeschoven, bleek eveneens te werken. Het duurde daarbij gemiddeld acht minuten tot het kind sliep.

Stressvol voor de ouders

Volgens de onderzoekers zijn beide methodes effectief om baby’s te laten slapen, en leiden deze geen van beiden tot negatieve gevolgen. Hoewel de uithuilmethode het kortst duurt, is dit niet per definitie de juiste keuze omdat deze stressvol kan zijn voor de ouders.

Wat is waar?

Het onderzoekt raakt een actuele discussie in Nederland. TNO is bezig met het opstellen van de richtlijn ‘Slaap en slaapgedrag van kinderen’ voor de jeugdgezondheidszorg.

In de conceptrichtlijn staat onder meer dat zorgverleners ouders moeten adviseren om baby’s zelf in slaap te laten vallen en als dat niet lukt langere tijd te laten huilen. Het Nederlands Instituut van Psychologen (NIP) vindt echter dat het concept „onvoldoende rekening houdt met de huidige kennis en wetenschap over hechting, sensitief ouderschap, en wat normaal slaapgedrag is bij baby’s”. „Alleen maar huilen geeft een kind stress. We vinden sensitief en responsief ouderschap belangrijk, als voorwaarden voor gezonde hechting. Als je dan besluit het in de avonduren anders te doen dan overdag, heeft dat een negatief effect.”

Slaapwetenschappers reageren sinds 2006 op elkaar met reviews en artikelen over de positieve of veronderstelde schadelijke effecten van gedragsinterventie bij huilende baby’s. Destijds ontbraken methodologisch sterke studies. Die zijn er nu wel, en tonen aan dat ook op de lange termijn er geen schadelijke effecten worden waargenomen.

Wat voelt goed?

„Een baby zichzelf in slaap laten huilen heeft geen schadelijke effecten op de gezondheid van het kind”, schreven verschillende media op basis van Australisch onderzoek. Wetenschappers zijn het er niet over eens. Psychologen zeggen dat het verschilt per kind.

Van belang is dat u zich als ouder zelf goed voelt bij hoe u met deze situatie omgaat en dat dit geen extra stress oplevert. Want ook hier zien we weer dat er geen eenduidige oplossing voorhanden ligt. Opvoeden, het blijft maatwerk.